"Boşandıqlan sonra başa düşdüm ki, özüm öz ayaqlarım üzərində durmalıyam və uşaqlarımı saxlamalıyam. Beləliklə, şagird kimi ustaların əlinə baxıb öyrəndim. Qadın olduğum üçün heç bir bərbər məni şagird götürmək istəmirdi. Yutubdan, bir günlük dərslərdən öyrəndim.
İşimi görmək üçün kəndlərə velosipedlə gedirəm. Onu təzə-təzə sürməyə başlayanda qonşularım məni qınamağa başladılar. Qohumlar da çox üstümə gəldi. Amma qardaşlarım məni dəstəklədilər. Çünki maddi vəziyyətimin çətin olduğunu bilirdilər", - Leyla xanım deyir.
AzVision.az







Vaxtında, Aydın, Lazımlı!


